جنگيدند و يكديگر را كشتند و فرقه‌فرقه شدند به طورى كه يكديگر را لعن ونفرين مىكنند ، و آن ولايت است كه از يكديگر بيزارى مىجويند و يكديگر را مىكشند ؛ كدام يك شايسته‌تر و سزاوارتر به آن هستند ! در اين ميان تنها يك گروه است كه از كتاب خدا و سنّت پيامبر او صلى الله عليه و آله پيروى مىكند . پس اين گروه آنچه را كه تمام اهل قبله هيچ اختلافى ندارند ، آن را گرفته‌اند و مورد اختلاف آن‌ها را نيز به خدا واگذارده‌اند و بدان وسيله از آتش دوزخ سالم مانده و نجات يافته‌اند و وارد بهشت گرديده‌اند ، و هر كه را كه خداوند موفق بدارد و بر او منّت نهد و بر او حجّت تمام شود به اين ترتيب كه خداوند قلب او را به معرفت واليان امر از امامانشان نورانى گرداند و بداند كه معدن و جايگاه حقيقى علم كجاست ، او در نزد خدا خوشبخت و كامرواست و خداوند ولىّ اوست ! رسول خدا صلى الله عليه و آله فرموده است : خداوند بيامرزد آن كس را كه حق را بشناسد و بگويد و يا اينكه ساكت بماند و در امان باشد . ما اهل بيت مىگوييم : امامان از خاندان ما است و بيقين خلافت جز در ما سامان نمىگيرد ، و خداوند ما را در كتاب خود و سنّت پيامبرش شايستهء آن قرار داده است و براستى كه علم در ماست و ما لايق آنيم و تمام علم با همهء جهاتش در ماست ، و همانا چيزى تا روز قيامت اتّفاق نمىافتد تا ديهء خراش دست مگر آنكه با املاى رسول خدا صلى الله عليه و آله و با دست خط على عليه السلام نوشته شده در نزد ماست . در حالى گروهى پنداشته‌اند آنها از ما سزاوارترند حتى تو اى پسر هند مدّعى آن شده‌اى و معتقدى كه عمر كسى را نزد پدر من فرستاده